Christian Eder- Abstraktionen, Österreichisches Kulturforum Krakau

  • Österreichisches Kulturforum Krakau 2011
    Ausstellungsansicht, Österreichisches Kulturforum Krakau, 2011
  • Ausstellung Krakau
    Formation 1, 2011
  • kreis-malerei-eder
    Gelb und Blau vor grauem Kreis, 2010
    Öl auf Leinwand
    50 x 50 cm
  • österreichisches kulturforum-eder-art
    Ausstellungsansicht, Österreichisches Kulturforum Krakau, 2011, art
  • formationen-eder-art
    Ausstellungsansicht, Österreichisches Kulturforum Krakau, 2011
  • Ovalformen-eder-art
    Ausstellungsansicht, Österreichisches Kulturforum Krakau, 2011

Christian Eder- Abstraktion, Österreichisches Kulturforum Krakau

Die präsentierten Werke von Christian Eder setzen sich mit grundsätzlichen Fragen nach den Möglichkeiten einer Farb- und Sinneswahrnehmung auseinander.

Ausgehend von den frühen figurativen Abstraktionen wird eine Entwicklung von der konkreten Naturbeobachtung ausgehend hin zur Auseinandersetzung mit Ihren Phänomenen wie Raum, Farbe und Licht sichtbar gemacht. Eine Auswahl gerahmter Papierarbeiten am Beginn der Ausstellung verweist auf Ihren Ursprung in unmittelbaren Skizzen und Aufzeichnungen nach der Natur.

Die neuen Abstraktionen, Werke aus der Serie der Formationen sind als offene Bücher zu lesen, in welchen das seit Jahr immer wiederkehrenden Grundvokabular entlang einer klaren geometrischen Struktur angeordnet wird.

Wir sind es aus unserer Betrachtungsgewohnheiten heraus gewohnt, uns dem Tafelbild frontal zu nähern. So präsentiert sich das einzelne Werk meist aus der Distanz noch als ausgewogene, rhythmisches, bewegtes, manchmal fast schon kontemplativen Ganzes. Verändern wir jedoch unser Position zum Bild und nähern uns in schrägem Winkel, so beginnen die dicht nebeneinander ausgeführten Linien zu schwingen.

Miteinander kontrastierende Farben treten wechselweise in den Vorder- bzw. Hintergrund, verbinden sich mit benachbarten Linienabschnitten zu neuen Farbeindrücken und scheinen in ständiger Bewegung zu verharren. Es sind manchmal nur kleine Veränderungen in der Linienführung, der Farbe und der Abstände, welche das Bild in seiner Wirkung grundlegend verändern.

Der Farbe Grau kommt dabei eine besondere Bedeutung zu, ihre Qualität, den auf ihr ausgeführten Linien zu ihrer Wirkung zu verhelfen, resultiert aus der Beimengung einer dritten Farbe. Zwischen zwei parallel ausgeführten Linien entstehen so mitunter neue Farbeindrücke.

Wiederholung bedeutet in diesem Zusammenhang nie Monotonie, sondern Möglichkeit zur Hinterfragung traditioneller Schaffens- und Sehgewohnheiten.

Das Bild bleibt nicht mehr Ort der stillen Kontemplation sondern mutiert zum Ort der Beunruhigung, ermöglicht dem Betrachter eine Reflexion über die eigene Wahrnehmung. Es lädt dazu ein, nicht nur mit dem Auge in der Farbe zu versinken, sondern auch die visuellen Farbphänomene und Reflexionen als Wesen der Natur wahrzunehmen.

wibrujące linie – zrównoważone powierzchnie

Przedmowa

Na początku zawsze stoi się przed wyzwaniem pokonania pustej powierzchni – otwartego na wszystkie strony punktu odniesienia.

Linearność i powtarzalność współdziałają ze sobą w taki sposób, iż tworzą kilkuwarstwową, symetrycznie równoległą strukturę obrazu. W ciągłej grze pomiędzy farbą i nie-farbą, formą a nie-formą oraz dymensji malowidło ujawnia się w swej prostocie kolorów, światła i przestrzeni.

Dzieła aktualne nie dają się jednoznacznie odszyfrować. Każda próba odczytywania dzieła w sposób nieprzywykły wpływa na wygląd obrazu, jego elementy i kontrasty. Sposób pojmowania dzieła decyduje więc o tym, jakie elementy otrzymują szczególne znaczenie. W ten sposób otwiera się przed nami nowa przestrzeń interpretacji.

Aby móc dostrzec pełną głębię obrazu – delikatnie ułożone, a czasem również kontrastowe linie i warstwy obrazu – niezbędne jest skupione i dokładne spojrzenie. Wyraźna obrazowość umożliwia wgląd w kolejno nakładane struktury farb oraz przecinające i krzyżujące się warstwy w przestrzeni.

Systematyczne rozważanie, porównanie oraz dokładna analiza kolorów i oddziaływania obrazu tworzą współdziałające ze sobą formy ruchome i nieruchome. Między liniami a przestrzeniami powstaje stan delikatnej równowagi, który się rozpada, gdy łączą lub przesuwają się linie i paski, tła i przestrzenie.

Indywidualną percepcję, wizualne przeżycia i sugestie doświadczamy jako zależny od kontekstu proces przyswojenia rzeczywistości poprzez formalnie ograniczoną obrazowość.

Christian Eder

>>Hauptseite

CV, Ausstellungen>>

>>Sammlung Ersten Bank, Wien